Jan Foryś

Major Polskiej Armii, oficer 4 Pułku Strzelców Podhalańskich
19.08.1898 07.06.1973 Brzostek

Biografia

Jan Foryś urodził się 19 sierpnia 1898 roku w Brzostku, w rodzinie Józefa i Anny ze schronu Samborskiej. Jego wczesne życie przeszło w zgodzie z rosnącym upadkiem Imperium Austro-Węgierskiego, co otworzyło nowe możliwości dla młodych ludzi z regionu.

Wraz ze stworzeniem niepodległej Polski, Foryś poddał się rekrutacji do Wojska Polskiego, gdzie szybko awansował. Jako oficer 4 Pułku Strzelców Podhalańskich brał udział w walce o niepodległość Polski podczas wojny polsko-bolszewickiej. Jego szczytowym stopniem wojskowym było stopnieu majora, którą otrzymał 19 marca 1937 roku.

W 1939 roku służył jako podchorąży rezerwy w 71 Pułku Piechoty. Po wybuchu II wojny światowej, Foryś został schwytanego przez Niemców i przez długi czas był jeńcem w szeregach Oflagów. Jego codzienne życie w jenieckiem obozie było trudne, ale duchowo wytrzymujące. Zmarł 7 czerwca 1973 roku i został pochowany w Katowicach.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Kawaler Orderu Virtuti Militari - najwyższy polski order wojskowy
Awans na stopień majora w Wojsku Polskim z 19 marca 1937 roku
Udział w wojnach o niepodległość Polski w szeregach Wojska Polskiego
Odznaczenie Syrebrnym Krzyżem Zasługi i Złotym Krzyżem Zasługi
Udział w 4 Pułku Strzelców Podhalańskich i później w 71 Pułku Piechoty

Ciekawostki

Jego imię i data urodzenia zostały oficjalnie skorygowowane w styczniu 1934 roku.
Jego rodzina posiadała adres w Zawadce, co może sugerować dodatkowe powiązania geograficzne.
Był odznaczony pięcioma różnymi medalami i krzyżami za zasługi wojskowe.

Udostępnij